Ovitrelle 250mcg/0,5ml Opl Inj Voorgev.spuit 1

4.4 Bijzondere waarschuwingen en voorzorgen bij gebruik Terugvinden herkomst Om het terugvinden van de herkomst van biologicals te verbeteren moeten de naam en het batchnummer van het toegediende product goed geregistreerd worden. Algemene aanbevelingen Voorafgaand aan de behandeling moet de infertiliteit van de partners eenduidig vastgesteld zijn en moeten mogelijke contra-indicaties voor zwangerschap zijn onderzocht. In het bijzonder dienen patiënten onderzocht te worden op hypothyroïdie, bijnierschorsinsufficiëntie, hyperprolactinemie en hypofyse- of hypothalamustumoren en indien nodig adequaat behandeld te worden. Er is met Ovitrelle geen klinische ervaring opgedaan bij de behandeling van andere aandoeningen (zoals corpusluteuminsufficiëntie of mannelijke aandoeningen). Daarom is het gebruik van Ovitrelle bij deze aandoeningen niet geïndiceerd. Ovariële hyperstimulatiesyndroom (OHSS) Een bepaalde mate van vergroting van de ovaria is een voorzien effect van gecontroleerde ovariumstimulatie. Dit wordt vaker gezien bij vrouwen met polycysteus ovariumsyndroom en verdwijnt normaal gesproken zonder behandeling. In tegenstelling tot ongecompliceerde vergroting van de ovaria is OHSS een aandoening die zich met een toenemende mate van ernst kan manifesteren. Het syndroom omvat een duidelijke vergroting van de ovaria, hoge serumspiegels van geslachtssteroïden en een toename van de vasculaire permeabiliteit, die kan resulteren in vochtophoping in de peritoneale, pleurale en, zelden, in de pericardiale holten. Een milde vorm van OHSS kan buikpijn, ongemak en opgeblazen gevoel in de buik, en vergrote ovaria veroorzaken. Matige OHSS kan daarnaast misselijkheid, braken, echografische aanwijzingen voor ascites of duidelijke vergroting van de ovaria veroorzaken. Ernstige OHSS kan verder nog klachten geven als sterke vergroting van de ovaria, gewichtstoename, dyspneu of oligurie. Klinische tests kunnen aanwijzingen geven voor hypovolemie, hemoconcentratie, verstoring van de elektrolytenbalans, ascites, pleura-effusie of acuut longlijden. Zeer zelden kan ernstige OHSS worden gecompliceerd door ovariumtorsie of trombo-embolische voorvallen, zoals longembolie, ischemische beroerte of myocardinfarct. Onafhankelijke risicofactoren voor het ontwikkelen van OHSS zijn jonge leeftijd, 'lean body mass', polycysteus ovariumsyndroom, hogere doses exogene gonadotropinen, hoge absolute of snel stijgende serumspiegels van oestradiol en eerdere episoden van OHSS, een groot aantal ontwikkelende ovariumfollikels en een groot aantal oöcyten, verkregen in de cycli van ART. Het risico van ovariële hyperstimulatie kan worden geminimaliseerd door de aanbevolen dosering van Ovitrelle en het toedieningsschema aan te houden. Monitoring van de stimulatiecycli aan de hand van echografie en oestradiolmetingen worden aanbevolen om risicofactoren vroegtijdig te identificeren. Er zijn aanwijzingen dat hCG een belangrijke rol speelt bij het induceren van OHSS en dat het syndroom ernstiger kan zijn en langer aanhoudt als er een zwangerschap optreedt. Om die reden wordt geadviseerd, zodra er tekenen van ovariële hyperstimulatie optreden, geen hCG toe te dienen en de patiënt te adviseren ten minste 4 dagen geen gemeenschap te hebben of anders barrière-contraceptiemethoden toe te passen. Aangezien OHSS snel (binnen 24 uur) of binnen enkele dagen kan verergeren tot een ernstig medisch voorval, moeten patiënten gedurende minimaal twee weken na toediening van hCG worden gevolgd. Een mild of matig OHSS geneest meestal spontaan. In het geval van een ernstig OHSS wordt geadviseerd de gonadotropinebehandeling te stoppen en de patiënte in het ziekenhuis op te nemen voor een passende behandeling. Meerlingzwangerschap Bij patiënten bij wie ovulatie-inductie wordt toegepast, treden meerlingzwangerschap en -geboorten vaker op dan bij vrouwen die op natuurlijke wijze zwanger zijn geworden. De meerderheid van de meerlingbevruchtingen betreft tweelingen. Meerlingzwangerschappen, met name van meer dan twee, gaan gepaard met een verhoogd risico van een ongunstige maternale en perinatale uitkomst. Om het risico van meerlingzwangerschap van meer dan twee zo klein mogelijk te houden, wordt zorgvuldige controle van de ovariële respons aanbevolen. Bij patiënten die procedures voor ART ondergaan, hangt het risico van meerlingzwangerschappen voornamelijk samen met het aantal en de kwaliteit van de teruggeplaatste embryo's en de leeftijd van de patiënte. Zwangerschapsverlies De incidentie van zwangerschapsverlies door een miskraam of abortus is groter bij patiënten die stimulatie van de follikelgroei ondergaan in het kader van ovulatie-inductie of ART, dan bij vrouwen die op natuurlijke wijze zwanger zijn geworden. Buitenbaarmoederlijke zwangerschap Vrouwen met een voorgeschiedenis van eileideraandoening hebben een verhoogd risico van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, zowel bij spontane conceptie als bij fertiliteitbehandelingen. De prevalentie van een buitenbaarmoederlijke zwangerschap na ART wordt gerapporteerd als hoger dan in de algemene populatie. Aangeboren misvormingen De prevalentie van aangeboren misvormingen na ART kan iets hoger zijn dan na een spontane bevruchting. Men denkt dat dit het gevolg is van verschillen in kenmerken bij de ouders (bv. leeftijd van de vrouw, kenmerken van het sperma) en de hogere incidentie van meerlingzwangerschappen. Trombo-embolische voorvallen Bij vrouwen met een recente trombo-embolische ziekte of bij vrouwen met algemeen erkende risicofactoren voor trombo-embolische voorvallen, bijvoorbeeld in de persoonlijke of familiale ziektegeschiedenis, kan door behandeling met gonadotropinen het risico vergroten dat dergelijke voorvallen verergeren of ontstaan. Bij deze vrouwen moeten de voordelen van toediening van gonadotropine worden afgewogen tegen de risico's. Het moet echter worden opgemerkt dat de zwangerschap en OHSS ook een verhoogd risico op trombo-embolische effecten. Neoplasma's van het voortplantingsstelsel Er zijn meldingen gedaan van neoplasma's van ovaria en andere voortplantingsorganen, zowel benigne als maligne, bij vrouwen die meerdere behandelschema's hebben ondergaan voor infertiliteit. Het is nog niet vastgesteld of de behandeling met gonadotropinen het risico van deze tumoren bij infertiele vrouwen verhoogt. Beïnvloeding van tests in serum of urine Ovitrelle kan tot tien dagen na toediening de immunologische bepaling van hCG in serum of urine verstoren en zo mogelijk tot een vals positieve zwangerschapstest leiden. Patiënten moeten hiervan op de hoogte zijn. Natriumgehalte Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per dosis, d.w.z. in wezen 'natriumvrij'.

Fertiliteitsproblemen

• Volwassen vrouwen die superovulatie ondergaan in het kader van kunstmatige voortplantingstechnieken zoals in-vitrofertilisatie (IVF): Ovitrelle wordt toegediend om de laatste fase van de folliculaire rijping en luteïnisatie te induceren na stimulering van folliculaire groei
• Anovulatoire of oligo-ovulatoire volwassen vrouwen: Ovitrelle wordt toegediend om ovulatie en luteïnisatie bij anovulatoire of oligo-ovulatoire vrouwen te induceren na stimulering van folliculaire groei

Welke stoffen zitten er in dit middel?

• De werkzame stof in dit middel is chorion gonadotropine-alfa, geproduceerd door toepassing van recombinant-DNA-technieken. • Elke voorgevulde spuit bevat 250 microgram/0,5 ml (overeenkomend met 6.500 I.E.). • De andere stoffen in dit middel zijn mannitol, methionine, dinatriumfosfaat dihydraat, natriumdiwaterstoffosfaat monohydraat, poloxamer 188, fosforzuur (voor aanpassing van de pH), natriumhydroxide (voor aanpassing van de pH) en water voor injecties.

4.5 Interacties met andere geneesmiddelen en andere vormen van interactie Er is geen specifiek onderzoek naar interacties uitgevoerd met Ovitrelle en andere geneesmiddelen, echter zijn er geen klinisch relevante geneesmiddelinteracties gerapporteerd tijdens hCG behandeling.

1. Mogelijke bijwerkingen

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben, al krijgt niet iedereen daarmee te maken.

Stop met het gebruik van Ovitrelle en raadpleeg onmiddellijk een arts als u een van de volgende ernstige bijwerkingen opmerkt - het kan zijn dat u met spoed een medische behandeling nodig heeft:

• In zeldzame gevallen (kunnen maximaal 1 op de 10.000 personen treffen) treden allergische reacties op, zoals huiduitslag, een snelle of onregelmatige polsslag, zwelling van uw tong en keel, niezen, piepende ademhaling of ernstige ademhalingsproblemen.

• Lage buikpijn, opgezette buik of buikklachten in combinatie met misselijkheid of braken kunnen symptomen zijn van het ovarieel hyperstimulatiesyndroom (OHSS). Dit kan erop duiden dat de eierstokken te sterk op de behandeling reageren en dat zich grote eierstokcystes ontwikkelen (zie ook in rubriek 2 onder 'Ovarieel hyperstimulatiesyndroom'). Deze bijwerking komt vaak voor (kan maximaal 1 op de 10 personen treffen).

• Het OHSS kan ernstig worden met duidelijk vergrote eierstokken, minder urineproductie, gewichtstoename, ademhalingsproblemen en mogelijk vochtophoping in uw buik of borst. Deze bijwerking komt soms voor (kan maximaal 1 op de 100 personen treffen).

• In zeer zeldzame gevallen kunnen zich ernstige bloedstollingscomplicaties (trombo-embolieën) voordoen, soms onafhankelijk van OHSS. Dit kan pijn op de borst, ademnood, een beroerte of een hartaanval veroorzaken (zie ook in rubriek 2 onder 'Problemen met de bloedstolling').

Overige bijwerkingen

Vaak (kunnen maximaal 1 op de 10 personen treffen) • Hoofdpijn. • Plaatselijke reactie op de injectieplaats, zoals pijn, roodheid of zwelling.

Soms (kunnen maximaal 1 op de 100 personen treffen) • Diarree.

Wanneer mag u dit middel niet gebruiken?

• U bent allergisch voor een van de stoffen in dit geneesmiddel. Deze stoffen kunt u vinden in rubriek 6.
• U heeft een tumor in uw hypothalamus of hypofyse (beide zijn deel van de hersenen).
• U heeft vergrote eierstokken of er zitten bij u in de eierstokken vochtblaasjes (ovariumcysten) waarvan niet bekend is hoe die zijn ontstaan.
• U heeft vaginale bloedingen zonder dat de oorzaak bekend is.
• U heeft eierstok-, baarmoeder- of borstkanker.
• U heeft ernstige aderontstekingen of stolselvorming in de bloedvaten (actieve trombo-embolie).
• Er is bij u sprake van omstandigheden die een normale zwangerschap gewoonlijk onmogelijk maken, zoals menopauze of een vroege menopauze (eierstokfalen) of misvormingen van de geslachtsorganen.

Zwangerschap Er is geen indicatie voor het gebruik van Ovitrelle tijdens de zwangerschap. Gegevens over een beperkt aantal blootgestelde zwangerschappen duiden niet op verhoogde risico's op misvorming of foetale/neonatale toxiciteit. Reproductieonderzoeken bij dieren die met chorion gonadotropine-alfa werden behandeld zijn niet uitgevoerd (zie rubriek 5.3). Het potentiële gevaar voor de mens is niet bekend. Borstvoeding Ovitrelle is niet geïndiceerd tijdens borstvoeding. Er zijn geen gegevens over de uitscheiding van chorion gonadotropine-alfa in moedermelk. Vruchtbaarheid Het gebruik van Ovitrelle is geïndiceerd bij infertiliteit (zie rubriek 4.1).

Volwassenen

• 1 pen, 24 tot 48 uur na de laatste toediening van een FSH- of hMG-preparaat
• 1 pen, 24 tot 48 uur nadat optimale stimulatie van de folliculaire groei is bereikt
• De patiënte wordt geadviseerd gemeenschap te hebben op de dag van de Ovitrelle injectie en op de dag erna
• Maximale dosis: 250 microgra

Toedieningswijze

• Subcutaan gebruik
• Zelftoediening moet gebeuren door patiënten die door een bevoegd persoon goed getraind en geadviseerd zijn