Rekovelle 12mcg/0,36ml Opl Inj Voorgev.pen 1+3nld

REKOVELLE bevat een krachtige gonadotrope stof die lichte tot ernstige bijwerkingen kan veroorzaken, en mag alleen gebruikt worden door artsen die zeer goed vertrouwd zijn met problemen van onvruchtbaarheid en de behandeling daarvan. Behandeling met gonadotrofine vereist beschikbaarheid van de artsen en ondersteunend personeel, evenals de beschikbaarheid van geschikte controlevoorzieningen. Een veilig en effectief gebruik van REKOVELLE vereist een regelmatige controle van de ovariële respons door middel van echografie, alleen of in combinatie met bepaling van de oestradiolspiegels in het serum. De dosis REKOVELLE wordt voor elke patiënt geïndividualiseerd om een ovariële respons te verkrijgen met een gunstig veiligheids‑/werkzaamheidsprofiel. Er kan enige mate van variabiliteit zijn in de respons op FSH‑toediening tussen patiënten onderling, waarbij sommige patiënten een slechte respons op FSH vertonen en anderen een overmatige respons.

Vóór aanvang van de behandeling moet worden vastgesteld of de onvruchtbaarheid van het paar geschikt is en moeten vermeende contra‑indicaties voor de zwangerschap worden uitgesloten. In het bijzonder moeten patiënten worden onderzocht op hypothyroïdie en hyperprolactinemie, en moet adequate specifieke behandeling worden gegeven.

Het gebruik van resultaten die zijn verkregen uit andere assays dan het ELECSYS AMH Plus immunoassay van Roche, de ACCESS AMH Advanced van Beckman Coulter en de LUMIPULSE G AMH van Fujirebio voor de dosisbepaling van REKOVELLE, wordt niet aangeraden aangezien er op dit moment geen standaardisering is van de beschikbare AMH‑assays.

Patiënten bij wie stimulering van follikelgroei wordt toegepast, kunnen te maken krijgen met vergroting van de ovaria en lopen het risico om OHSS te ontwikkelen. Het opvolgen van het doserings‑ en toedieningsschema van REKOVELLE en zorgvuldige controle van de behandeling zullen de incidentie van dergelijke gevallen tot een minimum beperken.

Ovarieel hyperstimulatiesyndroom (OHSS) Een zekere mate van vergroting van de ovaria is een te verwachten effect van gecontroleerde ovariumstimulatie. Dit komt vaker voor bij patiënten met polycysteus-ovariumsyndroom en neemt gewoonlijk af zonder behandeling. In tegenstelling tot ongecompliceerde vergroting van de ovaria is OHSS een aandoening die zich kan manifesteren in toenemende mate van ernst. Het omvat een uitgesproken vergroting van de ovaria, hoge serumspiegels van geslachtshormonen en een toename in de vasculaire permeabiliteit, wat kan resulteren in vochtophoping in de peritoneale, pleurale en – in zeldzame gevallen – pericardiale holte.

Het is belangrijk de waarde te benadrukken van zorgvuldige en frequente controle van de follikelontwikkeling om het risico op OHSS te beperken. De volgende symptomen kunnen worden waargenomen in ernstige gevallen van OHSS: buikpijn, buikklachten en opgezette buik, ernstige ovariumvergroting, gewichtstoename, dyspneu, oligurie en gastro‑intestinale symptomen waaronder misselijkheid, braken en diarree. Een klinisch onderzoek kan hypovolemie, hemoconcentratie, verstoringen van de elektrolytenbalans, ascites, hemoperitoneum, pleurale effusie, hydrothorax of acute pulmonale benauwdheid aantonen. Zeer zelden kan ernstige OHSS gecompliceerd worden door ovariumtorsie of trombo‑embolische voorvallen zoals longembolie, ischemische beroerte of myocardinfarct.

Overmatige respons van de ovaria op de gonadotrofine‑behandeling geeft zelden aanleiding tot OHSS, tenzij hCG wordt toegediend om het laatste stadium van de follikelrijping te induceren. Verder kan het syndroom ernstiger zijn of langer aanhouden in geval van zwangerschap. Het is daarom aan te raden in gevallen van ovariële hyperstimulatie geen hCG toe te dienen en de patiënt te adviseren ten minste 4 dagen geen gemeenschap te hebben of een barrière‑anticonceptiemiddel te gebruiken. OHSS kan snel verergeren (binnen 24 uur) tot een paar dagen en een ernstig medisch voorval worden. Vroeg OHSS kan optreden binnen 9 dagen nadat het laatste stadium van de follikelrijping geïnduceerd is. Als gevolg van de hormonale veranderingen tijdens de zwangerschap kan laat OHSS zich ontwikkelen 10 of meer dagen nadat het laatste stadium van de follikelrijping geïnduceerd is. Vanwege het risico op de ontwikkeling van OHSS moeten patiënten na hCG-toediening ten minste twee weken worden gecontroleerd.

Trombo‑embolische voorvallen Vrouwen met recente of nog aanwezige trombo‑embolische aandoeningen of vrouwen met algemeen erkende risicofactoren voor trombo‑embolische voorvallen, zoals een persoonlijke of een familiale voorgeschiedenis, ernstige obesitas (Body Mass Index > 30 kg/m²) of trombofilie, kunnen een verhoogd risico hebben op veneuze of arteriële trombo‑embolische voorvallen tijdens of na een behandeling met gonadotrofinen. Een behandeling met gonadotrofinen kan het risico op verergering of optreden van dergelijke voorvallen verder doen toenemen. Bij deze vrouwen moeten de voordelen en de risico's van gonadotrofinetoediening worden afgewogen. Let wel, zowel de zwangerschap zelf als OHSS brengt een verhoogd risico op trombo‑embolische voorvallen met zich mee.

Ovariumtorsie Na behandeling met ART is ovariumtorsie gemeld. Dit kan samenhangen met andere risicofactoren als OHSS, zwangerschap, eerdere buikoperatie, voorgeschiedenis van ovariumtorsie, eerdere of huidige ovariumcyste en polycysteus-ovariumsyndroom. Door vroegtijdige diagnosestelling en onmiddellijke detorsie kan beschadiging van het ovarium als gevolg van verminderde bloedtoevoer worden beperkt.

Meerlingzwangerschap Meerlingzwangerschap brengt een verhoogd risico met zich mee op ongewenste maternale en perinatale effecten. Bij patiënten die een ART‑procedure ondergaan, is het risico op meerlingzwangerschap hoofdzakelijk gerelateerd aan het aantal en de kwaliteit van de teruggeplaatste embryo's alsook de leeftijd van de patiënt, hoewel een tweelingzwangerschap in zeldzame gevallen kan ontstaan uit de terugplaatsing van één embryo. Patiënten moeten vóór aanvang van de behandeling worden ingelicht over het potentiële risico op meerlinggeboortes.

Zwangerschapsafbreking De incidentie van zwangerschapsafbreking als gevolg van een miskraam of abortus is hoger bij patiënten die gecontroleerde ovariumstimulatie voor ART ondergaan, dan bij natuurlijke conceptie.

Ectopische zwangerschap Vrouwen met een voorgeschiedenis van eileideraandoeningen lopen het risico op een ectopische zwangerschap, zowel bij spontane conceptie als bij een vruchtbaarheidsbehandeling. De prevalentie van een ectopische zwangerschap na ART bleek hoger te zijn dan bij de algemene populatie.

Neoplasmata van voortplantingsorganen Er zijn gevallen gerapporteerd van zowel goedaardige als kwaadaardige neoplasmata van de ovaria of andere delen van het voortplantingsstelsel bij vrouwen die veelvuldig therapie kregen voor de behandeling van onvruchtbaarheid. Het is niet duidelijk of behandeling met gonadotrofinen het risico op dit soort tumoren verhoogt bij onvruchtbare vrouwen.

Congenitale afwijkingen De prevalentie van congenitale afwijkingen na ART kan iets hoger zijn dan na spontane conceptie. Men veronderstelt dat dit komt door verschillen in de eigenschappen van de ouders (zoals de leeftijd van de moeder, eigenschappen van het sperma) en meerlingzwangerschappen.

Overige medische aandoeningen Voordat de behandeling met REKOVELLE wordt gestart, moeten medische aandoeningen die een contra‑indicatie vormen voor zwangerschap, eveneens worden beoordeeld.

Verminderde nier‑ en leverfunctie REKOVELLE is niet onderzocht bij patiënten met een matig/ernstig verminderde nier‑ of leverfunctie.

Natriumgehalte REKOVELLE bevat minder dan 1 mmol natrium (23 mg) per dosis, dat wil zeggen dat het in wezen 'natriumvrij' is.

Gecontroleerde ovariumstimulatie voor de ontwikkeling van meerdere follikels bij vrouwen die geassisteerde voortplantingstechnieken (ART) ondergaan, zoals een in-vitrofertilisatie- (IVF) of intracytoplasmatische sperma-injectiecyclus (ICSI).

Er is geen onderzoek naar interacties uitgevoerd met REKOVELLE. Er zijn geen klinisch significante interacties met andere geneesmiddelen gemeld tijdens behandeling met REKOVELLE; deze zijn ook niet te verwachten.

1. Mogelijke bijwerkingen

Zoals elk geneesmiddel kan ook dit geneesmiddel bijwerkingen hebben, al krijgt niet iedereen daarmee te maken.

Ernstige bijwerkingen:

Hormonen die gebruikt worden voor de behandeling van onvruchtbaarheid, zoals dit geneesmiddel, kunnen een verhoogde activiteit van de eierstokken veroorzaken (ovarieel hyperstimulatiesyndroom). Er kunnen symptomen optreden zoals buikpijn, buikklachten of een opgezette buik, misselijkheid, braken, diarree, gewichtstoename of moeite met ademhalen. Neem onmiddellijk contact op met een arts als u een van deze symptomen heeft.

Het risico op een bijwerking wordt beschreven met de volgende categorieën:

Vaak (kan tot 1 op de 10 mensen treffen): • Hoofdpijn
• Misselijkheid • Ovarieel hyperstimulatiesyndroom (zie hierboven) • Bekkenpijn en bekkenklachten, waaronder pijn en klachten die in de eierstokken ontstaan • Vermoeidheid

Soms (kan tot 1 op de 100 mensen treffen): • Stemmingswisselingen • Slaperigheid/sufheid
• Duizeligheid • Diarree • Braken • Constipatie • Buikklachten • Vaginale bloedingen • Gevoelige borsten (waaronder borstpijn, gezwollen borsten en/of tepelpijn)

Het melden van bijwerkingen

Krijgt u last van bijwerkingen, neem dan contact op met uw arts of apotheker. Dit geldt ook voor mogelijke bijwerkingen die niet in deze bijsluiter staan. U kunt bijwerkingen ook rechtstreeks melden via het nationale meldsysteem zoals vermeld in aanhangsel V. Door bijwerkingen te melden, kunt u ons helpen meer informatie te verkrijgen over de veiligheid van dit geneesmiddel.

• Overgevoeligheid voor de werkzame stof of voor een van de in rubriek 6.1 vermelde hulpstoffen.

• Tumoren in hypothalamus of hypofyse.

• Vergroting van de ovaria of ovariumcysten, anders dan door polycysteus-ovariumsyndroom.

• Gynaecologische bloedingen met onbekende oorzaak (zie rubriek 4.4).

• Ovarium-, uterus- of mammacarcinoom (zie rubriek 4.4).

In de volgende situaties is het behandelingsresultaat waarschijnlijk ongunstig. Daarom mag REKOVELLE niet worden toegediend bij:

• Primair ovariumfalen.

• Malformatie van de geslachtsorganen niet verenigbaar met zwangerschap.

• Fibroïde tumoren van de uterus niet verenigbaar met zwangerschap.

Zwangerschap
REKOVELLE is gecontra-indiceerd tijdens de zwangerschap. Er zijn geen teratogene risico's gemeld bij klinisch gebruik van gonadotrofinen voor gecontroleerde ovariumstimulatie. Er zijn geen gegevens over onbedoelde blootstelling aan REKOVELLE bij zwangere vrouwen. Uit dieronderzoek met doses REKOVELLE boven de aanbevolen maximumdosis voor mensen is reproductietoxiciteit gebleken (zie rubriek 5.3).

Borstvoeding
REKOVELLE is gecontra-indiceerd tijdens borstvoeding.

Vruchtbaarheid
REKOVELLE is geïndiceerd voor gebruik bij onvruchtbaarheid (zie rubriek 4.1).

4.2 Dosering en wijze van toediening

De behandeling moet worden gestart onder toezicht van een arts die ervaring heeft met de behandeling van vruchtbaarheidsproblemen.

Dosering

De dosering van REKOVELLE wordt voor elke patiënt geïndividualiseerd en heeft als doel een ovariële respons te verkrijgen die gepaard gaat met een gunstig veiligheids-/werkzaamheidsprofiel, d.w.z. voldoende aantal gewonnen oöcyten bereiken en ingrepen verminderen om ovarieel hyperstimulatiesyndroom (OHSS) te voorkomen. REKOVELLE is gedoseerd in microgrammen (zie rubriek 5.1). Het doseringsschema is specifiek voor REKOVELLE en de dosis in microgram kan niet op andere gonadotrofinen worden toegepast.

Voor de eerste behandelingscyclus wordt de individuele dagelijkse dosis bepaald op basis van de serumspiegels van het anti-Müller-hormoon (AMH) en het lichaamsgewicht van de vrouw. De dosis moet gebaseerd zijn op een recente AMH-bepaling (d.w.z. binnen de afgelopen 12 maanden), gemeten met de volgende diagnostische testen: ELECSYS AMH Plus immunoassay van Roche (dit is de assay gebruikt tijdens de klinische ontwikkelingsstudies), of als alternatief de ACCESS AMH Advanced van Beckman Coulter of de LUMIPULSE G AMH van Fujirebio (zie rubriek 4.4). De individuele dagelijkse dosis moet de hele stimulatieperiode worden gehandhaafd. Voor vrouwen met AMH < 15 pmol/l is de dagelijkse dosis 12 microgram, ongeacht hun lichaamsgewicht.